پارت چهل و هفتم :

خیلی زود با دو جعبه پیتزا برگشت و آن‌‌ها را روی اپن گذاشت و گفت:
ـ بدو بیا بخوریم تا از دهن نیفتاده.
مقابلش روی صندلی نشستم و به ظاهر زیبای پیتزا نگاه کردم. ساناز و پویا عاشق پیتزا بودند و جایشان خالی بود. تکه‌‌ای برداشتم و مشغول شدم. پدرام گفت:
ـ پریا دلم برای امید خیلی سوخت! بنده خدا ضربه بدی خورد.
با یاد آوری امید که پدرام هم در جریانش بود درهم شدم و غمگینانه گفتم:
ـ چ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۱۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ساناز

    2

    🤎❤️🩷💚💙💛🩵🤍🧡💜🩶

    ۹ ماه پیش
  • Leila

    3

    عالی مثله همیشه ⚘️🙏

    ۱۰ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    ممنون گلم❤️

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️